Amerikaanse hondsvis

Al meer dan honderd jaar komt de Amerikaanse hondsvis (Umbra pygmea) in de Nederlandse vennen voor. Opmerkelijk is dat de soort zich in Brabant en Limburg in veel wateren heeft gevestigd, maar elders in het land slechts op een enkele plek voorkomt. De soort blijkt bijzonder tolerant te zijn voor een lage pH en heeft als een van de weinige vissoorten de periode van extreme verzuring overleefd. Een bijzondere eigenschap van de soort is, dat hij in staat is om adem te halen via de zwemblaas. Dit maakt de soort minder gevoelig voor zuur water, wat schadelijk is voor vissenkieuwen. Tevens is de Hondsvis hierdoor in staat om perioden van zuurstofstress en gedeeltelijke droogval te overleven. 

In vennen en hoogveenrestanten kan de Hondsvis bijzonder talrijk voorkomen en door predatie op ongewervelde dieren de aantallen van deze organismen sterk reduceren. Het is opmerkelijk dat, ondanks de ecologische schade die de soort aanricht in vennen en hoogvenen, er geen enkele beheerservaring is met bestrijding van de soort. Vermoedelijk is de soort nog lastiger te bestrijden dan de Zonnebaars. De Hondsvis is namelijk enigszins bestand tegen perioden van droogte. En door zijn verborgen levenswijze tussen planten is hij moeilijk te vangen door zowel mens als predator.

Figuur: De Amerikaanse hondsvis ligt een groot deel van de tijd stil tussen de planten te wachten op een prooi. Foto: B. Crombaghs.