Bladinwaai

Op de heide en het stuifzand dat veel vennen omringt is in het verleden vaak bos aangeplant. Dit heeft de hoeveelheid inwaaiend blad bij veel vennen vergroot. Het vermestende effect van struwelen en bos neemt toe naarmate het ven kleiner is. De meeste struiken en bomen laten elk jaar in de herfst hun bladeren vallen en in het voorjaar produceren zij grote hoeveelheden voedselrijk stuifmeel. Zowel de bladeren als het stuifmeel komen in vennen terecht, waar zij direct nutriënten afscheiden aan het water of later als het ingewaaide materiaal wordt afgebroken. Ook kan het water sterk bruin kleuren door het vrijkomen van humuszuren bij de afbraak. Uit het blad komt ook relatief veel zwavel vrij, waardoor giftige sulfiden kunnen ophopen en wortelstelsels van waterplanten afsterven op plekken waar dikke bladpakketten ophopen.

Aan de andere kant kunnen er voor sommige plantensoorten ook voordelen zitten aan enige bladinwaai. Bij de afbraak komt kooldioxide vrij en wordt zuur geconsumeerd. In niet droogvallende vennen is dit een voordeel voor soorten van gebufferde vennen die relatief rijk zijn aan CO₂ .

Figuur: Bosvennetje in een zandopduiking ten oosten van Brugge, Vlaanderen, met duizendknoopfonteinkruid, opdrijvend bladmateriaal en sterk bruin gekleurd water. Foto: E. Brouwer.